۲ سال پیش

» زیباترین تکه های کتاب، از کتاب نظر به درد دیگران

زیباترین برش ها از متن کتاب "نظر به درد دیگران" از نگاه کاربران

*۴۰ راه برای خوشبختی، ۲۰ راه برای غلبه بر اضطراب، ۵۰ توصیه برای زندگی زناشویی، و... انگار انسان‌ها ماشین هستند و می‌توان برای مشکلات افراد، که نام مشترک امّا کیفیت متفاوت دارند، راه‌حل یکسانی عرضه کرد که کارگر هم بیفتد. این کتاب‌ها اکثرا به نظر من خطرناک هم هستند، زیرا افراد را از اندیشیدن به مسائل و مشکلاتشان معاف می‌کنند و نسخه‌ای می‌پیچند که همه به یکسان از آن استفاده کنند.

*ممکن است حسی درونی به آدم بگوید باید به عکس‌هایی که بی‌رحمی‌ها و جنایت‌ها را ثبت کرده‌اند نگاه کرد. اما حسی دیگر هم لازم است که گوشزد کند که باید درباره معنای نگاه به این عکس‌ها و ظرفیتِ موردِ نیاز برای درک کاملِ آنچه که به تصویر کشیده‌اند اندیشه کرد. خرد و شعورِ ما بر تمامی واکنش‌هایی که به این عکس‌ها نشان می‌دهیم نظارت ندارند.

*عکسی که در آلبومِ عکسی به چشم می‌خورد یا روی صفحه خشک روزنامه به چاپ می‌رسد (مثلِ عکس‌های جنگِ داخلی در اسپانیا) وقتی در یکی از بوتیک‌های انیس بی. به نمایش درمی‌آید معنای دیگری به خود می‌گیرد. هرعکس در زمینه‌ای خاص دیده می‌شود. و این زمینه‌ها به مرور زیاد شده‌اند.

مطلب مرتبط ماچا چیست؟ راهنمای کامل نوشیدنی سبز محبوب ژاپنی

*عکس‌ها ابزاری هستند برایِ «واقعی» (یا «واقعی‌تر») نمایاندنِ رویدادهایی که شاید مردمانِ مرفه و ساکنانِ ساحلِ سلامت ترجیح می‌دهند نادیده‌شان بگیرند.

جستجو به دنبالِ تصاویرِ هرچه دراماتیک‌تر (صفتِ غالبِ این‌گونه تصاویر) کسب‌وکارِ عکاسی را به پیش می‌راند و این بخشی از به‌هنجار بودن در فرهنگی است که «شوک» در آن اصلی‌ترین انگیزه برای مصرف و منشاءِ ارزش است. آندره برتون می‌گوید: «زیبایی یا تکان‌دهنده است یا اصلاًوجود ندارد» . او این آرمانِ زیباشناختی را «سوررئالیست» نامید، اما در فرهنگی که استیلای ارزش‌های سوداگرانه از بنیان بازسازی‌اش کرده، صحبت از لزومِ تکان‌دهنده بودن، نمایشی بودن و بهت‌آور بودنِ تصاویر به نظر یکی از اصولِ پایه‌ای واقع‌نگری و شمّ خوبی در کارهای تجاری است.

*افسرِ کهنه‌کارِ پریشان‌احوال که قهرمانِ این فیلم است بانگ برمی‌دارد: «مردگانِ وردن، به پا خیزید» و ندایش رابه زبان‌های آلمانی و انگلیسی تکرار می‌کند: «ازخودگذشتگی‌هاتان همه بیهوده بود!»

*وقتی درد و رنج را جهانی می‌کنیم تا به این ترتیب ابعادش را بزرگ‌تر نشان دهیم، شاید مردم را بر آن می‌داریم که حس کنند باید بیشتر «اهمیت» بدهند. اما همین خود از سویی باعث می‌شود احساس کنند رنج‌ها و تیره‌بختی‌ها آنقدر وسعت دارند و لاعلاجند، آنقدر از توان بشر برای تغییر وضع خارجند که بعید است مداخله سیاسی در آن مناطق بتواند تغییرِ چندانی حاصل کند. سوژه‌ای در این مقیاس، حسِ همدردی را تنها مغشوش‌تر می‌کند ــ و انتزاعی‌تر

تگ ها : تکه کتاب برش هایی از متن کتاب نظر به درد دیگران

۰ نظر / ۱۱۸۲ بازدید